“Rome, Open City” (İtalyanca: Roma, città aperta), Roberto Rossellini tarafından yönetilen ve 1945 yılında çekilen bir İtalyan Neorealizmi filmidir. Film, II. Dünya Savaşı sırasında Nazi işgali altındaki Roma’da yaşayan insanların hikayesini anlatır.
Film, direnişçilerin ve sıradan insanların Nazi işgaline karşı verdikleri mücadeleyi ve hayatta kalmak için verdikleri çabayı konu alır. Direnişçilerin ve sivillerin karşılaştığı zorluklar, savaşın getirdiği acılar ve insanların dayanma gücü ve dayanışması filmde yansıtılır.
“Rome, Open City,” savaşın ve işgalin insanların günlük yaşamına ve değerlerine nasıl etki ettiğini vurgular. Film, savaşın insanların arasındaki ilişkileri, dayanışmayı ve insanların içindeki iyiliği nasıl etkileyebileceğini gösterirken, aynı zamanda Nazilerin baskıcı yönetimini ve direnişin gücünü de ele alır.
Roberto Rossellini’nin yönettiği “Rome, Open City,” Neorealizmin öncüleri arasında kabul edilen ve savaşın insanlar üzerindeki etkilerini gerçekçi bir şekilde yansıtan bir yapım olarak kabul edilir. Film, savaşın içindeki günlük hayatın gerçekçi ve insan odaklı bir portresini sunarak, insanların dayanıklılığını ve savaşın insanlar üzerindeki etkilerini anlatır.
